Czesław Ostańkowicz (ur. 20 grudnia 1910, zm. 31 grudnia 1982 we Wrocławiu) – dziennikarz, pisarz i poeta.
Życiorys Debiutował literacko w 1936 zbiorem wierszy Liściom jesiennym. Po wojnie osiadł (w 1947) we Wrocławiu i opublikował m.in. zbiory opowiadań Czarna z komanda Bayer (1958), Dziwny normalny świat (1962), Porażeni nie chcą umierać (1973) a także zbiór reportaży Sprawy zwykłych ludzi (1959); ponadto wspomnienia prozą Ziemia parująca cyklonem (1967), Straszna góra Ettersberg (1968) oraz wiersze Strofy pawiackie (1980).
Przed wojną zawodnik sekcji szermierczej Polonii Warszawa.
Podczas II wojny światowej oficer Armii Krajowej, od 1940 więzień Pawiaka, wywieziony stamtąd 6 stycznia 1941 roku do Auschwitz, gdzie otrzymał nr obozowy 8232; w 1943 roku przewieziony na KL Buchenwald, w obozie koncentracyjnym przebywał do końca wojny.
Od 30 listopada 1966 do 30 maja 1968 roku wiceprezes Wrocławskiego Klubu Szermierczego „Kolejarz”. Żonaty z Krystyną, miał z nią synów Konrada i Leszka oraz córkę Astrid.