formy i procesy geologiczne, stanowiące podstawowy komponent środowiska geologicznego, nierozerwalnie związany z naturalnym miejscem występowania; ich ochrona wymaga działań in situ, ruchome - obiekty kruche, delikatne, podatne na czynniki niszczące, które w celu zachowania muszą zostać przeniesione z naturalnego środowiska (ochrona ex situ w przestrzeni muzealnej); zaliczyć tu można m.in. okazy skał minerałów i skamieniałości, elementy związane np. z historią badań geologicznych.
Międzynarodową formą ochrony dziedzictwa geologicznego są m.in. geoparki. Bibliografia Alexandrowicz Z. 2007. Geoochrona w ujęciu narodowym, europejskim i światowym (ze szczególnym uwzględnieniem Polski). Biuletyn Państwowego Instytutu Geologicznego, tom 425, str. 21-28. Gonera, M., 2005. Zabytki przyrody nieożywionej, czyli dobro nie powszechnego użytku. Przegląd Geologiczny, tom 53, str. 199-204. Jakubowski, K., 2004. Geological heritage and museums. PIG, Special Papers, tom 13, str. 21-28.
Kategoria:Geologia Kategoria:Ochrona przyrody