Paradoksalnie uchwalenie jednolitego dla całych Niemiec kodeksu zamknęło okres pandektystyki, a prawo rzymskie stopniowo stało się domeną historyków prawa niemieckiego.
Publikacje pandektystów Karl Ludwig Arndts von Arnesberg, Lehrbuch der Pandekten, 1861. Eduard Böcking, Pandekten: Grundriß eines Lehrbuches, 1861. Aloys von Brinz, Lehrbuch der Pandekten, 1857. Christian Friedrich Glück, Hermeneutisch-systematische Erürterung der Lehre, 1822. Arn Heise, Grundriss eines Systems des gemeinen Civilrechts, 1819. Friedrich Ludwig von Keller, Pandekten, 1866. Christian Friedrich Mühlenbruch, Lehrbuch des Pandekten-Rechts, 1844. Georg Friedrich Puchta, Pandekten, 1853. Johann Adam Seuffert, Praktisches Pandektenrecht, 1852. Anton Friedrich Justus Thibaut, System des Pandekten-rechts, 1846. Karl Adolph von Vangerow, Lehrbuch der Pandekten, 1869. Carl Georg von Wächter, Gemeines Recht Deutschlands, 1844. Bernhard Windscheid, Lehrbuch des Pandektenrechts, 1870.
Zobacz też Historia prawa niemieckiego
Przypisy
Kategoria:Historia prawa niemieckiego