Ludwik Antoni Iwaszko (ur. 24 marca 1894 we Lwowie, zm. 22 czerwca 1975 w Warszawie) – podpułkownik artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Emila. Miał dwie siostry Bronisławę i Marię oraz trzech braci: Stanisława, Józefa i Władysława. Jego bratankiem był Jan Iwaszko (1921–2015), pułkownik Wojska Polskiego.
Uczył się w Filii C. K. Gimnazjum w Stryju, gdzie w 1914 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości (w jego klasie byli m.in. Wiktor Pikulski, Władysław Tadeusz Podoski, Zdzisław Stroński). Następnie wyjechał do Krakowa, gdzie rozpoczął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz równoległe na Akademii Handlowej. W lipcu 1914 po wybuchu I wojny światowej wskutek mobilizacji został wcielony do armii austriackiej i jako kadet 13 pułku piechoty walczył na froncie francusko-włoskim i rosyjskim, gdzie został ranny i 31 sierpnia 1915 wzięty do niewoli. Uciekł z miejsca internowania i w wiejskim przebraniu dotarł najpierw do Rumunii, a potem na ziemie polskie i powrócił do armii austriackiej. Z dniem 1 stycznia 1916 został mianowany podporucznikiem rezerwy artylerii.