Ostatecznie Japończycy dokonali dokładnie takiej przebudowy w 1894 roku, zdejmując armatę 320 mm, a okręt przezbrajając w 4 działa 152 mm i 6 120 mmWarships of the Imperial Japanese Navy podaje daty przebudowy 1894–1895, ale okręt posiadał już nowe uzbrojenie podczas pod Jalu 17 września 1894 roku (Brassey's Naval Annual, 1895, s. 102), stąd niektóre publikacje podają jako najcięższe uzbrojenie tylko działa tych kalibrów.
Po przebudowie, uzbrojenie główne składało się z czterech dział kal. 152 mm, umieszczonych pojedynczo w burtowych sponsonach, po dwa na rufie i dziobie, i 6 armat szybkostrzelnych 120 mm, w sponsonach po dwa na każdej burcie i po jednym na dziobie i rufie. Okręt dysponował więc salwą burtową z dwóch dział 152 mm i czterech 120 mm, a dziobową i rufową z dwóch dział 152 mm i jednego – 120 mm. Uzbrojenie pomocnicze stanowiły szybkostrzelne działka kal. 47 mm w liczbie 8 lub 10 (nawet 14). Okręt posiadał też cztery wyrzutnie torpedowe 381 mm (lub 356 mm).
Jednostka nie była nadmiernie udana, miała słabą dzielność morską, cierpiała z powodu nadmiernych przechyłów i miała kłopoty z utrzymaniem prędkości.