Pokój w Ołomuńcu – traktat zawarty w dniu 21 lipca 1479 w Ołomuńcu w wyniku trwających od wiosny 1478 rokowań między królem Węgier Maciejem Korwinem, który od 1469 nosił także tytuł króla Czech, a królem czeskim Władysławem Jagiellończykiem. Traktat kończył kilkuletnią wojnę o koronę Królestwa Czech, która wybuchła wskutek próby detronizacji przez papieża poprzedniego króla, Jerzego z Podiebradów i ogłoszeniu przeciw niemu krucjaty, a następnie jego śmierci w 1471 i elekcji w tymże roku Jagiellończyka.
Pierwsza wersja traktatu z marca 1478 nie zyskała uznania Macieja Korwina, kolejna – z września tego roku – została przezeń zaakceptowana, wariant z grudnia wprowadzał drobne zmiany (stąd czasem podaje się w literaturze rok 1478 jako datę zawarcia traktatu). Dopiero latem roku następnego władcy spotkali się w Ołomuńcu i zakończyli trwająca ponad 10 lat wojnę. W wyniku tego traktatu Władysław Jagiellończyk rządzący na terytorium Czech właściwych z Pragą i ziemi kłodzkiej uznał tytuł królewski Macieja, a Maciej panujący jako król czeski w tzw. pobocznych ziemiach Korony Czeskiej (Morawy, Śląsk, Łużyce) uznał Władysława, rezygnując zarazem z władzy w tych częściach Czech, które go dotąd uznawały (głównie Pilzno i Czechy południowe – dobra Rożemberków). Obaj uznali się za władców dziedzicznych.