W 1990 został prefektem alumnów Archidiecezjalnego Wyższego Seminarium Duchownego w Białymstoku. Od 1995 do 1998 oraz od 2001 do 2008 był ojcem duchownym alumnów białostockiego seminarium. Prowadził w nim wykłady z propedeutyki teologii, teologii życia wewnętrznego oraz teologii fundamentalnej. Był również wykładowcą Wyższego Seminarium Duchownego w Ełku, Wyższego Seminarium Duchownego w Grodnie, Archidiecezjalnego Kolegium Teologicznego w Białymstoku oraz Polskiego Centrum Katechetycznego w Wilnie.
17 listopada 2012 papież Benedykt XVI mianował go biskupem pomocniczym archidiecezji białostockiej ze stolicą tytularną Dices. Święcenia biskupie otrzymał 15 grudnia 2012 w archikatedrze białostockiej. Głównym konsekratorem był Edward Ozorowski, arcybiskup metropolita białostocki, zaś współkonsekratorami Stanisław Szymecki, arcybiskup senior białostocki, i arcybiskup Celestino Migliore, nuncjusz apostolski w Polsce. Jako zawołanie biskupie przyjął słowa In Misericordia Tua speravi (Zaufałem Twemu miłosierdziu). Od 26 marca do 3 września 2021, po objęciu przez arcybiskupa Tadeusza Wojdę arcybiskupstwa gdańskiego, zarządzał archidiecezją jako administrator.