Do 1956 w kościele używano fisharmonii. W tym samym roku wykonano organy (przedsiębiorstwo Władysława Kaczmarka z Wronek). Służyły one do 2006, kiedy to przekazano je do sanktuarium w Dąbrówce Kościelnej, gdzie funkcjonują do dziś. W 2007 oddano do użytku nowe organy (23 głosy, w tym cztery językowe, dwa manuały, 56 klawiszy i klawiatura pedałowa o 30 klawiszach).
Po soborze watykańskim II ustawiono w kościele kolejny ołtarz, tym razem projektu Kazimierza Pielatowskiego (drewno). W latach 60. XX wieku wstawiono witraże o motywach przyrodniczych w prezbiterium (projekt Zygmunta Kośmickiego). W 2003 (75-lecie parafii) gruntownie odnowiono prezbiterium.
Architektura Bryła budowli jest bardzo prosta. Wnętrze budowli powtarza prostotę rzutu poziomego i skromność dekoracji architektonicznej ścian zewnętrznych. Zasadą projektowania świątyni była funkcjonalność liturgiczna. Elementy dekoracyjne (portale, obramienia okien) reprezentują styl neobarokowy, natomiast kolumnada podtrzymująca chór organowy reprezentuje neoklasycyzm. Obecny ołtarz główny został zaprojektowany przez Mariana Andrzejewskiego. Obecne ołtarze boczne są zakończone małymi walutami, dzięki temu stały się lekkie. W ołtarzu głównym znajduje się figura Matki Boskiej Wniebowziętej wykonana w 1936 przez Czesława Woźniaka.