Luzowanie ilościowe nie zwiększa majątku banków komercyjnych, a jedynie zmienia w nim udział aktywów płynnych.
Stosowanie luzowania ilościowego sygnalizuje zaangażowanie się banku centralnego w utrzymanie bardzo niskich stóp procentowych.
Luzowanie ilościowe w czasie globalnego kryzysu finansowego W marcu 2009 r., po wybuchu kryzysu finansowego, System Rezerwy Federalnej Stanów Zjednoczonych po już wprowadzonym obniżeniu stopy do zera postanowił wykupić obligacje skarbu państwa i papiery wartościowe typu MBS o skumulowanej wartości ok. 1,25 biliona USD przez okres jednego roku w programie nazywanym w mediach QE1. W następnych miesiącach przeprowadzono także analogiczne programy QE2 (ok. 1 bilion USD przez okres 8 miesięcy od listopada 2010), oraz QE3 (o wartości 40 mld USD, bez limitu czasowego, od sierpnia 2012). Podobne programy realizowały w tym czasie również inne banki centralne, m.in. Bank Anglii i Bank Japonii.