podstawowa (Publiczna Szkoła Powszechna nr 1, klasy I–VII, kier. Władysław Sykuła) miała zaledwie 36 uczniów, a gimnazjum i liceum – 148 uczniów. Historycy Szczecina zanotowali, że pod koniec miesiąca było ich już około 300. W październiku otwarto w pobliżu Publiczną Szkołę Powszechną nr 2 (ul. Bolesława Śmiałego 41, kier. Tadeusz Chudy). Do końca roku szkolnego 1945/1946 uruchomiono 5 kolejnych szkół powszechnych w innych dzielnicach miasta. Pierwsze koedukacyjne gimnazjum i liceum przekształcono w szkołę żeńską Janiny Szczerskiej (I LO, „Szczerytki”, al. Piastów 12) i szkołę męską (II LO, kier. Franciszek Białous), przeniesioną 4 października 1946 na ul. Henryka Pobożnego (nazywaną „Pobożniakiem”). W następnych latach liczba szkół uległa zwiększeniu (zob. np. tabela dotycząca szkół podstawowych), jednak brakowało nauczycieli.
+ Stan organizacyjny szkół powszechnych w SzczecinieU/N – przeciętna liczba uczniów na nauczyciela Rokszkolny Liczbaszkół Liczbanauczycieli Liczbauczniów U/N 1946/1947 17 120 5791 48 1947/1948 23 108 8024 74 1948/1949 31 254 11604 46 1949/1950 34 303 13305 44 1955/1956 36 488 22181 45 1956/1957 42 637 26260 41 1957/1958 48 741 30117 41 1958/1959 58 926 35502 38 1959/1960 62 1046 40804 39