OSP w regionie Polskie pożarnictwo liczy ponad 630 lat. Już w 1374 roku Rada Miejska Krakowa wprowadziła przepisy zwane "porządkami ogniowymi", które określały nakazy przestrzegania bezpieczeństwa ogniowego wraz z czynnościami ratowniczymi dla mieszkańców. Akcją gaśniczą kierował burmistrz, a potem gdy powstały "drużyny ogniowe", akcją kierował "rotmistrz", a strażaków nazywano "szprycmajstrami". Rozwój ochotniczych straży przypada na I i II połowę XIX wieku. W Warszawie straż powstała w 1836 roku, w Bieczu 1857 roku. W 1867 roku w Jaśle, Gorlicach i Sanoku w 1872 roku. W Lubzinie w 1875 roku .Powstawanie straży pożarnych ("ogniowych") wynikało z konieczności losowych. Ówczesne budownictwo wiejskie, to drewniane, zatem łatwopalne domy i gospodarstwa. W 1875 roku we Lwowie powołano "Krajowy Związek OSP – Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim" – do koordynowania działalności jednostek strażackich.