Puchar Niemieckiej Republiki Demokratycznej w piłce nożnej (niem. Freier Deutscher Gewerkschaftsbund Pokal, FDGB-Pokal) – rozgrywki piłkarskie o charakterze pucharu krajowego w Niemieckiej Republice Demokratycznej, po raz pierwszy zorganizowany w 1949 roku przez Wolne Niemieckie Związki Zawodowe, a rozwiązany w 1991.
Format Format rozgrywek był wiele razy zmieniany. Kluby Oberligi i Ligi (2 klasa) automatycznie kwalifikowali się do turnieju, pozostałe zespoły musiały przejść sito kwalifikacji na poziomie okręgów. Aż do połowy lat 80. XX wieku, ze względu na dużą liczbę klubów w drugiej lidze (60 w pięciu grupach – tak zwanych „Staffel”), liczba meczów była zbyt ogromna. Prowadzono jeden mecz na boisku jednej z walczących drużyn. Rozgrywane przeważnie systemem jesień – wiosna. Od 1961 roku zwycięzca otrzymywał prawo do gry w Pucharze Zdobywców Pucharów. Jeżeli zdobywca Pucharu również wygrywał mistrzostwo kraju (tak zwany „dublet”), to jego miejsce w Pucharze Zdobywców Pucharów zajmował finalista FDGB Pokal.