Stefan Zieliński (ur. 25 sierpnia 1924 w Warszawie, zm. 4 sierpnia 1983 tamże) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Przed wojną i w pierwszym okresie okupacji uczył się w gimnazjum mechanicznym, a od stycznia 1943 pracował w parowozowni na dworcu w Warszawie jako ślusarz i pomocnik rewidenta.
W lutym 1945 wstąpił do WP, ukończył Oficerską Szkołę Piechoty nr 2 w Lublinie. Dowódca plutonu strzeleckiego szkoły podoficerskiej 18 Kołobrzeskiego Pułku Piechoty w Wadowicach. W 1946 walczył w Bieszczadach przeciwko UPA, a do 1948 walczył z polskim podziemiem w województwie krakowskim.
mały|Grób gen. Stefana Zielińskiego na cmentarzu Bródnowskim
Od marca 1949 zastępca dowódcy szkolnej kompanii oficerów rezerwy ds. wyszkolenia w Krakowie. We wrześniu 1950 ukończył kurs oficerów sztabu w Rembertowie, następnie pracował w Głównym Inspektoracie Wyszkolenia Bojowego jako pomocnik szefów wydziałów, później szef wydziałów i oddziałów. W latach 1955–1958 był słuchaczem w Akademii Sztabu Generalnego w Rembertowie. 1960-1961 zastępca dowódcy 2 Berlińskiego Pułku Zmechanizowanego do spraw liniowych w Skierniewicach. W styczniu 1961 został szefem Zarządu II Głównego Inspektoratu Wyszkolenia Bojowego, a następnie szefem Zarządu Szkolnictwa Wojskowego Inspektoratu Szkolenia MON.