Gród został spalony na początku XI wieku i prawdopodobnie w powstaniu Masława, i odtąd nie był już odbudowywany, natomiast osada istniała tam jeszcze do końca wieku. Później ośrodek grodowy przeniesiony został na skarpę wiślaną.
Grodzisko odkrył na początku XX w. Roman Jakimowicz (dyrektor P.M.A. w latach 1929-1940). Kompleksowe badania zostały przeprowadzone między 1949 a 1966 rokiem przez dr. Krystynę Musianowicz wraz z zespołem, kontynuowali je Alina Kietlińska i Bogusław Gierlach. Ostatnie badania prowadzono w 2002 w związku z budową przedłużenia ulicy św. WincentegoAgnieszka Jaremek, Bródno Stare st. I, wstępne wyniki badań osady wczesnośredniowiecznej, Światowit 4 (45) Fasc. B s. 57-68. Obecne władze gminy starają się odtworzyć zarys grodziska i łąkę z typową dla terenów bagiennych roślinnością, a w ratuszu wystawiono jego rekonstrukcję. Pracom archeologicznym prowadzonym na Starym Bródnie poświęcona jest powieść Zoji Kołos-Szafrańskiej "Preludium Warszawy"Zoja Kołos-Szafrańska "Preludium Warszawy, Inst. Wyd. Nasza Księgarnia, Warszawa 1966. W 2020 r.