Ludmiła, imię świeckie Lidia Polakowska (ur. 20 lutego 1927 w Osiniaku, zm. 2 marca 2016) – polska mniszka prawosławna pochodzenia rosyjskiego.
Życiorys Jej rodzice byli chłopami, potomkami rosyjskich staroobrzędowców żyjących na Mazurach, sami należeli do jednowierczej parafii Zaśnięcia Matki Bożej w Wojnowie. Uzyskała wykształcenie zawodowe. Pracowała na poczcie; w 1944 została ewakuowana do Niemiec, pracowała jako tłumaczka i urzędniczka. Do Polski przyjechała w 1947Grabarka. Monaster na Świętej Górze 1947–2007, Fundacja im. Księcia Konstantego Ostrogskiego, Białystok 2007, s.122.
Pod wpływem obserwacji życia mniszek staroobrzędowych z klasztoru Zbawiciela i Trójcy Świętej w Wojnowie, jak również pod wpływem ks. Aleksandra Awajewa w 1950 postanowiła wstąpić do monasteru. Nie uzyskała jednak zgody rodziny i spowiednika na zamieszkanie w tworzącej się wspólnocie żeńskiej na górze Grabarce, ówcześnie jedynym żeńskim klasztorze prawosławnym w Polsce. Należała natomiast do kobiecej wspólnoty żyjącej według reguły zakonnej (jednak bez statusu monasteru), jaką zorganizował w Wojnowie ks. Awajew. Rok po jego śmierci w 1956 udała się na Grabarkę i została w tamtejszym monasterze posłusznicą. W klasztorze zajmowała się sprzedażą świec i dewocjonaliów.