Łodzi.
Zamknięty początkowo w łódzkim getcie, przedostał się do Warszawy, gdzie w tamtejszym getcie działał w nielegalnej sieci nauczania.
Podczas akcji wysiedleńczej w styczniu 1943 r. został aresztowany i przewieziony do obozu zagłady w Treblince, gdzie zginął.
Debiutował wierszami w języku hebrajskim ogłoszonymi w almanachu poetyckim „Achiasaf” (Warszawa 1894). W hebrajskich czasopismach ukazujących się w Warszawie i w Palestynie publikował krótkie opowiadania w językach hebrajskim i jidysz (nie zarzucając twórczości poetyckiej) oraz liczne artykuły na temat literatury hebrajskiej w Polsce i za granicą. W języku jidysz publikował początkowo w tygodniku literackim „Der Jid”, w którym piastował później stanowisko członka kolegium redakcyjnego. Tłumaczył utwory poetyckie z języka rosyjskiego na hebrajski i z hebrajskiego na jidysz. Przełożył na hebrajski Serce Edmondo De Amicisa (Hana- ded hagatan) (Piotrków 1899) i z języka jidysz Historię Żydów Szymona Dubnowa.
Niektóre jego utwory poetyckie przypomniano w almanachu Udim (Jerozolima 1960), poświęconym twórczości pisarzy hebrajskich - ofiar Holokaustu.
Przypisy