Zamieszczał tam również felietony i recenzje teatralne w których wykazywał dużo troski o rozwój teatrów łódzkich. Szczególnie popierał Teatr Popularny A. Mielewskiego, a opisując rolę tego teatru w środowisku łódzkim nie ograniczał się jedynie do recenzowania gry aktorów czy scenografii, do analizy repertuaru, ale przekazywał również wartościowe spostrzeżenia na temat kręgu odbiorców i wychowawczej roli tego teatru.
Od 1908 podpisywał „Rozwój” jako jego redaktor odpowiedzialny. Felietony z lat 1899–1900 Przy ognisku zamieszczał w pierwszym łódzkim czasopiśmie literackim „Ognisko Rodzinne”Andrzej Kempa Sylwetki łódzkich dziennikarzy i publicystów Oficyna Bibliofilów, Łódź 1991 s. 27..
Po wybuchu I wojny światowej i zamknięciu 7 grudnia 1914 „Rozwoju” przez niemieckie władze okupacyjne wyjechał do Warszawy, gdzie przez pewien czas redagował „Dzień”, współpracując z warszawskim „Przeglądem Porannym” i łódzką „Godziną Polski” (pod ps. Bolesta) oraz z innymi pismami.