Jeongjo (22 września 1752 – 28 czerwca 1800) – 22. władca Korei w latach 1776-1800. Wywodził się z rządzącej Koreą w latach 1392-1910 dynastii Joseon. Przeprowadził wiele reform, które przyczyniły się do poprawy warunków życia królestwa. Jego panowanie w koreańskiej historiografii uchodzi za jedno z najlepszych w historii Korei dynastii Joseon, porównywane jest nawet do rządów króla Sejonga (1418-1450).
Dzieciństwo i młodość Jeongjo był synem księcia Sado, który stracił życie z rozkazu ojca i dziadka (a także poprzednika) Jeongjo, króla Yeongjo (1724-1776). Matka Jeongjo, dworska nałożnica Hyegyeong, napisała słynną autobiografię, w której opisała okoliczności śmierci Sado. Książka stanowi bardzo cenne historyczne źródło stosunków społecznych i politycznych, które panowały na XVIII-wiecznym dworze dynastii Joseon, za panowania królów Yeongjo, Jeongjo i Sunjo.
Jako królewicz przyszły król Jeongjo spotkał Hong Guk-yeonga (kor. 홍국영, hanja: 洪國榮), polityka który szybko stał się stronnikiem koronacji Jeongjo. Został jednak pozbawiony urzędów, gdyż sam dążył do zbyt mocnego poszerzenia własnych wpływów.