Chaim Lejb Poznański (ur. w Kamieńcu Podolskim, zm. 19 marca 1940 w Łodzi) – nauczyciel żydowski i działacz oświatowy oraz polityczny i społeczny w Łodzi.
Życiorys Syn Józefa, młynarza. Po ukończeniu szkoły powszechnej w Berdyczowie wyjechał w 1894 r. do Kijowa a następnie do Odessy i Żytomierza, gdzie uzyskał maturę w trybie eksternistycznym. Od 1896 r. związał się z ugrupowaniami socjaldemokratycznymi, a następnie z Bundem (1903). Kilkakrotnie aresztowany, odbywał krótkotrwałe wyroki więzienia. W 1907 r., po wyjściu na wolność i nakazie opuszczenia Rosji, skierowany przez partię za granicę przebywał w Berlinie, Genewie, Bernie (tam ukończył Akademię Handlową) i Brukseli, gdzie pełnił obowiązki sekretarza zagranicznych organizacji wspierających Bund.
W 1910 r. zamieszkał na stałe w Łodzi i tu zorganizował bundowski „Komi Ferajn” (ul. H. Sienkiewicza 22), którego potem w latach 1914–1921 był przewodniczącym. Był współzałożycielem i przez wiele lat członkiem zarządu Żydowskiego Towarzystwa Szkolnictwa i Oświaty Ludowej. Od 1915 r. był sekretarzem Gimnazjum Żeńskiego Józefa AbaW dwudziestopięciolecie Gimnazjum im. Józefa Aba w Łodzi, Łódź .