W 1950 roku uzyskał stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie filozofii na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 1956 roku stopień docenta. Ukoronowaniem jego kariery naukowej było nadanie mu w 1964 roku stopnia profesora nadzwyczajnego.
Praca na opolskiej WSP i śmierć W 1962 roku przeniósł się na cały etat do Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu, zostając nauczycielem akademickim. Otrzymał w Opolu mieszkanie na Osiedlu Chabrów.
Aleksander Rombowski według opinii swoich przyjaciół nie dbał o swoje zdrowie. Nie korzystał z wczasów leczniczych, ani z pobytów w sanatoriach. W kwietniu 1965 roku, po ostrym ataku pęcherzyka żółciowego, pogotowie zawiozło go do szpitala przy ulicy Katowickiej, gdzie zmarł. Został pochowany na cmentarzu w PółwsiSłownik historyków polskich, pod red. A. Mazia i M. Patelskiego, Warszawa 1994, s. 449..
Życie prywatne Aleksander Rombowski ożenił się ze swoją współpracownicą z Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu, Barbarą Cielecką. Mieli dwoje dzieci: córkę Krzysztofę i syna Henryka, mieszkających obecnie w Kopenhadze.