W 1998 uzyskał tytuł profesora nauk humanistycznych, pięć lat później decyzją Minister Edukacji Narodowej Krystyny Łybackiej otrzymał w macierzystej uczelni stanowisko profesora zwyczajnego. W Uniwersytecie Opolskim przez szereg lat do roku 2019 był dyrektorem Instytutu Slawistyki (wcześniej – Filologii Wschodniosłowiańskiej).
Od roku 2003 pełnił szereg istotnych funkcji w polskim i międzynarodowym życiu naukowym. Był członkiem Komisji Frazeologicznej i Komisji Etnolingwistycznej Międzynarodowego Komitetu Slawistów, członkiem Komitetu Językoznawstwa PAN (którego w latach 2015–2019 był przewodniczącym) i jego dwóch Sekcji: Frazeologicznej i Etnolingwistycznej; był też członkiem Prezydium Komitetu Słowianoznawstwa PAN. Przez dwie kadencje był członkiem Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów. W roku 2016 został wybrany na członka korespondenta Polskiej Akademii Umiejętności, w roku 2019 – na członka Rady Języka Polskiego przy Prezydium PAN. Był wiceprzewodniczącym Rady Naukowej konwersatorium EUROJOS przy Instytucie Slawistyki PAN, członkiem rad i kolegiów redakcyjnych m.in. „Rocznika Slawistycznego”, „Slavii Orientalis”, „Etnolingwistyki”.