zaręczyli, a rok później w Paryżu wzięli ślub.
Po wojnie Po II wojnie światowej Weissmann-Klein wraz z mężem zamieszkała w Kenmore koło Buffalo w stanie Nowy Jork; doczekali się trójki dzieci (Leslie, Vivian i Jamesa) i ośmiorga wnucząt. W USA włączyła się w rozmaite akcje charytatywne oraz zaczęła opowiadać o swej przeszłości. Później mieszkała w stanie Arizona.
W 1957 r. wydała swoje najsłynniejsze dzieło – autobiografię All But My Life, która doczekała się 63 wydań i jest po dziś dzień wykorzystywana w szkołach i na uczelniach wyższych. Na jej podstawie w 1995 r. powstał nagrodzony Oscarem za najlepszy krótkometrażowy film dokumentalny film Ocalona pamięta (One Survivor Remembers).
Wojenne losy Weissmann przedstawione zostały również w filmie Świadectwo (Testimony), który jest częścią stałej ekspozycji Muzeum Pamięci Holocaustu w Waszyngtonie. Od 1997 r. była członkiem Rady Prezesów tego muzeum.