O wyborze Laurentego na biskupa turowskiego przesądził szacunek, jakim cieszył się wśród wiernych oraz fakt, że wywodził się właśnie z Turowa. Jego chirotonia biskupia odbyła się w 1182. Informacje o jego działalności na katedrze są bardzo skąpe. Wiadomo jedynie, że dzięki wieloletniemu pobytowi w ławrze Peczerskiej biskup miał prawo wpływania na wybór jej przełożonego i w 1184 brał udział w ceremonii przekazania tej godności mnichowi Bazylemu. Staroruskie żywoty świętych przekazują rozbieżne wersje okoliczności śmierci i pochówku Laurentego. Według jednej z wersji zmarł on jako biskup w Turowie, został pochowany na terenie monasteru Świętych Borysa i Gleba, skąd jego szczątki przeniesiono następnie do ławry Peczerskiej i wystawiono dla celów kultowych jako nierozłożone relikwie. Inna wersja mówi o zrzeczeniu się przez Laurentego urzędu i ponownym podjęciu życia mnicha-zatwornika w monasterze św. Dymitra w Kijowie.
Kult biskupa Laurentego rozwinął się natychmiast po jego śmierci.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w XII wieku Kategoria:Biskupi turowsko-pińscy Kategoria:Zakonnicy Ławry Pieczerskiej Kategoria:Święci prawosławni