Projekt PG-1 (w ramach systemu oznaczeń samolotów United States Army Air Corps obowiązującego w latach 1919-24 był to jedyny samolot noszący oznaczenie „PG” oznaczające pursuit ground - „pościgowy, bliskiego wsparcia”), został zaprojektowany w należących do Armii zakładach Engineering Division w 1921, a kontrakt jego budowę przyznano zakładom Aeromarine w maju 1921.
PG-1 miał konstrukcję całkowicie konwencjonalną jak na dwupłat z tego okresu, jedyną nowinką techniczną było uzbrojenie samolotu w działko 37 mm strzelające przez piastę silnika. Podobnie jak wiele dwupłatów, PG-1 miał górny płat większy od dolnego, był on umieszczony na górnej powierzchni kadłuba w zamierzeniu mając dawać pilotowi lepszą widoczność niż w samolotach o górnym płacie wystającym ponad samolot. Poprawienie widoczności z kabiny pilota poprzez taki układ skrzydeł było jednak niwelowane przez umieszczenie bezpośrednio nad silnikiem chłodnicy, która skutecznie blokowała pole widzenia pilota do przodu.