Śmierć Narcyza, też Narcyz i nimfa Echo () – obraz olejny francuskiego malarza Nicolasa Poussina powstały przed 1630 rokiem.
Obraz należy do pierwszych dzieł francuskiego malarza. W jego kompozycji można znaleźć wpływy malarstwa weneckiego oraz stylu Tycjana, głównie w doborze kolorów. Temat został zaczerpnięty z Metamorfoz Owidiusza. Opowiada o ostatnich chwilach życia Narcyza.
Opis i interpretacja Według przepowiedni Narcyz miał żyć dopóki nie pozna samego siebie. Pewnego razu ujrzał swoje odbicie w źródle i natychmiast zakochał się w nim. Z miłości nie mógł jeść ani pić, chudł, a jego piękne ciało traciło urodę. Nieodwzajemniona miłość do własnego odbicia doprowadziła go do śmierci. Przy jego głowie wyrosły kwiaty nazwane jego imieniem.
Narcyz odrzucił zaloty nimfy Echo, która była w nim zakochana: Poussin wiernie odtworzył słowa Owidiusza. Ukazał Narcyza leżącego na brzegu strumienia. Jego ciało jest blade co ma nawiązywać do słów poety: Utracił cerę śnieżną i rumianą, znikły siły i pięknośćMetamorfozy 3,490.. Powyżej na skale leży i przygląda mu się nimfa. Namalowanie Echo było dużym wyzwaniem, gdyż nie miała ciała i istniała jedynie jako głos. Poussin nadał jej rysy kobiety, choć jej sylwetka jest rozmyta, a ziemista cera zlewa się z barwą skał na których spoczywa.