Czołgiści 1 Warszawskiej Brygady Pancernej podczas pracy przy czołgu zakładali kombinezony drelichowe. Chroniły one właściwe mundury przed ubrudzeniem i zniszczeniem. Występowało kilka wzorów kombinezonów, w różnych kolorach, m.in. granatowe, szare lub ciemnoniebieskie. Na kołnierzu kombinezonu umieszczano proporczyki wojsk pancernych (pomarańczowo-czarne). Wraz z kombinezonem noszono pas. Podstawowym nakryciem głowy noszonym w czołgu był hełmofon wzoru radzieckiego. Podobnie jak kombinezony, występowało wiele rodzajów hełmofonów różniących się kolorem oraz materiałem (skórzane, materiałowe). Hełmofon uzupełniano okularami również wzoru radzieckiego.
W latach 60 XX w. i 70 XX w. polscy czołgiści używali czarnych dwuczęściowych kombinezonów skórzanych wz. 5486. Kurtka zapinana była na cztery kryte guziki oraz pasek wszyty w dolnej części. Posiadała dwie kieszenie zamykane na napy. Prawa była naszyta prosto, a lewa pod kątem. Ponadto na ramionach wszyto naramienniki. Spodnie o kroju prostym, miały trzy kieszenie: dwie wpuszczane w biodra oraz jedną naszytą z boku prawej nogawki (zamykana na zatrzaski). Rozporek zapinany na guziki. Ponadto do spodni przewidziane były szelki dopinane na guzikiDokumentacja techniczna „Kurtka i spodnie skórzane-czołgisty art. 5486”, wyd.