943; i Kolei Karola Ludwika w Wiedniu (1879–1892)Szematyzm Królestwa Galicji i Lodomerii z Wielkim Księstwem Krakowskim na rok 1879, s. 470; 1880, s. 475; 1881, s. 485; 1882, s. 486; 1883, s. 486; 1884, s. 466; 1885, s. 466; 1886, s. 466; 1887, s. 466; 1888, s. 466; 1889, s. 540; 1890, s. 540; 1891, s. 540; 1892, s. 540;. W ocenie Kazimierza Chłędowskiego stanowiska te załatwiła mu jego żona będąca zręczną kobietą, wybornie grywającą w amatorskich teatrach i posiadającą znajomości w kręgach finansjery wiedeńskiejKazimierz Chłędowski, Pamiętniki, t.1, oprac. Antoni Knot, Kraków 1957, s. 386.
Był posłem do austriackiej Rady Państwa VII kadencji (28 września 1885 - 23 stycznia 1891) wybranym w kurii IV (gmin wiejskich) z okręgu nr 20 (Złoczów-Zborów-Olesko-Przemyślany-Gliniany)Józef Buszko, Polacy w parlamencie wiedeńskim 1848–1918, Warszawa 1996, s. 350.. W parlamencie należał do grona posłów konserwatywnych (podolaków) w Kole Polskim w Wiedniu.
Został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Łyczakowskim we LwowieKronika, "Gazeta Lwowska", nr 5 z 9 stycznia 1912, s.4 Jagiellońska Biblioteka Cyfrowa - wersja elektroniczna.