Pod koniec XVI w. do końca XVII w., najczęściej przewijającym się przez karty historii przedstawicielem rodu był Franciszek III de Beauharnais(1600–1681), pan Grillère (obecnie gmina Vouzon, w departamencie Loir-et-Cher).
Pod koniec XVII wieku, urząd generała-porucznika z Okręgu Orleanu został przekazany kolejnemu z członków rodu Beauharnais. Franciszek de Beauharnais (1665–1746), z woli króla Ludwika XIV, stał się Zarządcą (intendentem) Nowej Francji, (dzisiejszej Kanady), gdzie w 1707 przyznano mu dwór. Jego bratanek, również Franciszek, został mianowany admirałem wojsk królewskich, a następnie gubernatorem Martyniki. 150px|mały|Herb książąt Romanowskich 20 kwietnia 1752, Franciszek, markiz de Beauharnais (1714–1800), gubernator Martyniki, prapradziadek przyszłego Napoleona III, kupił posiadłość ziemską La Ferte-Avrain w Sologne. Łączy swe ziemie i tytułem patentu królewskiego w 1764 zostaje markizem de la Ferte-Beauharnais. Miasteczko o tej nazwie istnieje do dziś w departamencie Loir-et-Cher.