klejnot V: noga zbrojna srebrna w bucie z długą cholewą czarnym, z ostrogą. Labry I i IV czerwone, podbite srebrem, II, III i V błękitne, podbite srebrem. Trzymacze: z prawej rycerz w zbroi i hełmie srebrnych, podtrzymujący tarczę lewą ręką, w prawej wsparty na kopii złotej, przepasany spódniczką czerwoną o frędzlach złotych, z mieczem w pochwie na rapciach czerwonych; z lewej gryf złoty, wspięty, ukoronowany. Całość na postumencie w formie fragmentu murawy.
Herb hr. Marcelego Krosnowskiego z 1840, Krosnowski II Hrabia: W polu czerwonym, baran srebrny na murawie zielonej. Nad tarczą korona hrabiowska nad którą hełm z klejnotem: pięć piór strusich, srebrnych między czerwonymi. Labry czerwone, podbite srebrem. Trzymacze jak w herbie Ignacego.
Najwcześniejsze wzmianki Tytuły hrabiowskie w Galicji otrzymały dwie linie Krosnowskich herbu Junosza. Jako pierwszy tytuł z herbem złożonym otrzymał Ignacy Krosnowski 17 kwietnia 1791. Nie zachowały się zapisy stwierdzające podstawy tego nadania. Druga linia otrzymała tytuł i herb będący Junoszą z oznakami hrabiego (Obdarowany wyraźnie zaznaczył aby herby obu linii hrabiowskich były inne) w osobie Marcelego Wincentego Antoniego 21 sierpnia 1840. Podstawą nadania, a właściwie potwierdzenia tytułu, było uznanie ojca, Antoniego za hrabiego w guberni podolskiej w 1802.