nominację wręczył mu w Belwederze 11 października 1971 przewodniczący Rady Państwa Józef Cyrankiewicz. Od 22 października 1975 zastępca dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego ds. obrony terytorialnej i dowódca garnizonu Wrocław. Prezes Wojskowego Klubu Sportowego Śląsk Wrocław (do stycznia 1987). Od czerwca 1986 członek Głównego Komitetu Kultury Fizycznej i Turystyki.
W okresie stanu wojennego w Polsce (1981-1983) był dowódcą Okręgowej Grupy Operacyjnej przy Dowództwie Śląskiego Okręgu WojskowegoStan Wojenny w Polsce 1981-1983, pod redakcją A. Dudka, Instytut Pamięci Narodowej, Warszawa 2003, str. 33.
Od października 1986 główny specjalista w Kierownictwie Głównego Kwatermistrzostwa WP w Warszawie. 12 maja 1989 zakończył zawodową służbę wojskową i przeszedł w stan spoczynku.
Mieszkał we Wrocławiu, gdzie działał w Związku Kombatantów RP i Byłych Więźniów Politycznych oraz Związku Byłych Żołnierzy Zawodowych i Oficerów Rezerwy WP. Został pochowany na Cmentarzu Grabiszyńskim. mały|Grób gen. Józefa Petruka na Cmentarzu Grabiszyńskim