Od 1898 był członkiem Soboru Ławry, zasiadał w komisji odpowiedzialnej za restaurację soboru Zaśnięcia Matki Bożej w kompleksie klasztornym. W 1901 otrzymał godność archimandryty. Od 1903 był eklezjarchą Ławry. W 1909 został przełożonym Monasteru Wydubickiego.
31 stycznia 1910 przyjął chirotonię na biskupa czerkaskiego, wikariusza eparchii kijowskiej. W charakterze konsekratorów w ceremonii wzięli udział metropolici petersburski i ładoski Antoni, kijowski i halicki Flawian, moskiewski i kołomieński Włodzimierz, arcybiskupi wileński i litewski Nikander, jarosławski i rostowski Tichon, warszawski i nadwiślański Mikołaj, pskowski i porchowski Arseniusz, biskupi orenburski Joachim, połtawski Jan, wołogodzki Nikon, kiszyniowski Serafin, chełmski Eulogiusz, homelski Mitrofan, narewski Nikander, czehryński Paweł, mamadyski Andrzej oraz były biskup kowieński Kirion.