Większość dekoracji sali nie zachowała się; nieliczne pozostałości znajdują się w Muzeum Saragossy i w Narodowym Muzeum Archeologicznym w Madrycie. Pierwotnie sufit sali symbolizował niebo, a całe pomieszczenie było wyobrażeniem kosmosu, zawierającego symbole władzy sułtana Saraqusty rozciągającej się nad Wszechświatem, co prawdopodobnie było odniesieniem do jego pochodzenia od kalifów. W portyku wejściowym do Sali Złotej znajdują się nietypowy dla sztuki islamskiej wizerunek zoomorficzny: według różnych interpretacji może to był gołąb, wieśniak lub uskrzydlony człowiek jako symbol władzy monarszej. Właśnie tutaj po raz pierwszy w architekturze pojawiają się wielokrotnie nakładające się łuki, które z czasem rozwiną się w formę łuku lambrekinowego, powszechnego w świecie mauretańskim. Ze swej wschodniej i zachodniej strony Sala Złota oflankowana była prywatnymi sypialniami. Dziś zachowała się tylko sypialnia wschodnia; sypialnia zachodnia była używana przez królów Aragonii do XIV w.