Po wyjściu z więzienia bezrobotny – zatrudniony dorywczo jako stolarz. W latach 1983–1989 współpracownik „Biuletynu Łódzkiego”, autor artykułów oraz wstępu do broszury Józefa Śreniowskiego „List z ulicy Smutnej” pod pseudonimem. W 1987 w Niemczech nawiązał kontakt z Anną i Bogdanem Zmorzyńskimi, przedstawicielami „Solidarności” w Hamburgu. Na Zachodzie reprezentował redakcję „Biuletynu Łódzkiego”, przywiózł do Polski pieniądze na działalność podziemną. Od 1989 członek Łódzkiego Towarzystwa Inicjatyw Społecznych.

III Rzeczpospolita Od 1989 do 1992 pracował w redakcjach „Dziennika Łódzkiego”, „Gazety Wyborczej” i „Głosu Porannego”. Od 1992 w łódzkim oddziale Telewizji Polskiej. Prowadził m.in. programy „Magazyn edukacyjny”, „Tydzień w Łodzi”, „W środku Polski”, „Łódzki Klub Parlamentarny” i „Łódzkie Forum”TVP Łódź „Zmarł Wojtek Słodkowski”..

Wraz ze Stanisławem Łukawskim był pomysłodawcą organizowania corocznej kwesty na rzecz ratowania zabytków najstarszej łódzkiej nekropolii – cmentarza przy ul. Ogrodowej. W sumie od 1995 zorganizował ich 18 – odszedł w trakcie trwania tej ostatniej.