Bitwa o Drezno – walki toczone w dniach 22–27 kwietnia 1945 roku w okolicach Drezna i w czasie odwrotu spod Drezna przez 2 Armię Wojska Polskiego, podczas II wojny światowej, jedna z bitew operacji łużyckiej w ramach operacji berlińskiej.
2 Armia Wojska Polskiego pod dowództwem generała Karola Świerczewskiego miała w operacji berlińskiej 1 Frontu Ukraińskiego przełamać obronę niemiecką na odcinku Rothenburg – folwark Wysokie i nacierać na Niska – Kleinwelka – Drezno i wspólnie z 52 Armią zabezpieczyć główne zgrupowanie uderzeniowe 1 FU. Przed frontem 2 Armii broniło się w pierwszym rzucie ok. 19 tys. żołnierzy, w drugim ok. 21 tys., około 300 czołgów i dział pancernych, ok. 600 dział i moździerzy. W toku walk Niemcy wprowadzili dodatkowe siły ok. 10 tys. żołnierzy. W pasie natarcia 2 Armii były elitarne jednostki w sile 20–20%(?) stanów etatowych: Dywizja Grenadierów Pancernych „Brandenburg”, 1 Dywizja Spadochroniarzy Pancernych „Hermann Göring”, 2 Dywizja Grenadierów Pancernych „Hermann Goering”, 20 DPanc., 2 i 10 DPanc. SS, 600 Dywizja Ruskoj Oswoboditielnoj Armii (rosyjska nr 1).