Bazylika św. JanaPolski egzonim uchwalony na 109. posiedzeniu KSNG. (gr. Ἅγίος Ἰωάννης Θεολόγος Hagios Ioannēs Theologos lub Ἅγίος Θεολόγος Hagios Theologos) – dawna bazylika w pobliżu Efezu, wybudowana w VI wieku przez cesarza Justyniana na wzgórzu Ayasoluk w miejscu prawdopodobnego spoczynku św. Jana Ewangelisty, autora jednej z Ewangelii. Współcześnie zachowana jako ruina w miejscowości Selçuk w zachodniej Turcji, położona u podnóża cytadeli na wzgórzu Ayasoluk około 3,5 km od ruin starożytnego Efezu.
Historia Drugą połowę I wieku n.e. św. Jan Apostoł spędził w Efezie. Zmarł około roku 100 i pochowany został niedaleko Efezu, na wzgórzu zwanym Ayasoluk (jest to prawdopodobnie zniekształcone brzmienie słów Hagios Theologos – Święty Teolog). Nad grobem św. Jana na początku IV wieku postawiono niewielką kaplicę. Przypuszczalnie ok. 450 wzniesiono kaplicę na planie krzyża przykrytą drewnianym dachemProkopiusz z Cezarei, O budowlach, przekład i komentarz Piotr Ł. Grotowski, Warszawa 2006, s. 231, przyp. 477.. Około roku 535 cesarz Justynian rozpoczął na jej miejscu budowę bazyliki, wzorowanej na konstantynopolitańskiej bazylice świętych Apostołów. Była to ogromna świątynia na planie krzyża, przed którą znajdowało się atrium otoczone podwójną kolumnadą.