Lewis Leon „Leonard” Meredith (ur. 2 lutego 1882 w St Pancras, zm. 27 stycznia 1930 w Davos) – brytyjski kolarz torowy i szosowy, dwukrotny medalista olimpijski oraz siedmiokrotny złoty medalista torowych mistrzostw świata.
Kariera Pierwszy sukces w karierze Leon Meredith osiągnął w 1904 roku, kiedy zwyciężył w wyścigu ze startu zatrzymanego amatorów podczas torowych mistrzostw świata w Londynie. W tej samej konkurencji zdobył jeszcze sześć złotych medali, na: MŚ w Antwerpii (1905), MŚ w Antwerpii (1905), MŚ w Paryżu (1907), MŚ w Lipsku (1908), MŚ w Kopenhadze (1909), MŚ w Rzymie (1911) oraz MŚ w Lipsku (1913). Dzięki temu Leon Meredith jest najbardziej utytułowanym kolarzem w historii rozgrywania tej konkurencji na mistrzostwach świata. W międzyczasie wystartował na igrzyskach olimpijskich w Londynie w 1908 roku, gdzie wspólnie z Benjaminem Jonesem, Clarence’em Kingsburym i Ernestem Payne’em zdobył złoty medal w drużynowym wyścigu na dochodzenie. Na tych samych igrzyskach wystartował jeszcze w trzech konkurencjach: w wyścigu tandemów (odpadł w eliminacjach) i wyścigach na 20 i 100 km (nie ukończył rywalizacji).