połowy 1945 roku – dewastacja terenu oraz obiektów po lotnisku za przyzwoleniem ówczesnych władz. Od około połowy 1945 roku do około 1950 roku – samowolna rozbiórka pasów kołowania i pozostałych baraków przez okoliczną ludność. Od początku lat 50. – pierwsze próby ponownego zagospodarowania lotniska zgodnie z jego przeznaczeniem – głównie przez grupy spadochronowe. lata 60. do chwili obecnej – ożywiona działalność najpierw spadochronowa, później motolotniowa, szybowcowa i samolotów ultralekkich. od 1974 roku do 1990 roku – wyznaczenie bazowania na lotnisku śmigłowców dźwigowych: najpierw Mi-2 i Mi-8, później Mi-6 oraz działalności transportowo-usługowa firm Instal-Nasielsk i Elbud-Warszawa, częściowa naprawa pasa startowego przez załogę lotniczą Instalu pod potrzeby stacjonowania śmigłowców. lata 2000. do dziś – lotnisko jest wykorzystywane przez kilkanaście różnych podmiotów (sekcja spadochronowa Aeroklubu Warszawskiego), hangary dla prywatnych małych samolotów, motolotnie, kursy lotnicze, ćwiczenia pogotowia lotniczego, Policji i służb specjalnych, zawody modeli latających, sporadycznie sekcja szybowcowa z Aeroklubu Warszawskiego.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lądowisko Chrcynno · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.