Adolf I (ur. przed 1180, zm. 1224) – hrabia Dasselu i Ratzeburga, marszałek Westfalii. Był synem Ludolfa I i młodszym bratem Ludolfa II; większość życia spędził prowadząc wojny.
Po obaleniu władzy saskiego księcia Henryka Lwa w 1180 roku Adolf, jako wasal arcybiskupa Kolonii i księcia Westfalii Filipa I został marszałkiem Westfalii. Stronnictwo Henryka Lwa zaczęło ponownie nabierać siły w 1189 roku (dołączył do niego także Bernhard II). Adolfowi, będącemu wówczas namiestnikiem ziem nieobecnego Adolfa III holsztyńskiego, udało się utrzymać jedynie Lubekę oraz zamek Siegesburg. Miasto jednak, na widok zbliżających się wojsk Lwa, poddali mieszczenie pamiętając o losie Bardowicka; Adolf zdołał zbiec wcześniej wraz z matką i żoną Adolfa III. Wiosną 1190 roku prowadzono walki w Holsztynie, których rezultat był niepomyślny dla Welfów – armia dowodzona przez Bernharda II ratzeburskiego, Helmolda schwerińskiego oraz marszałka Jordana z Blankenburga została pobita przez Adolfa.
Po podwójnej koronacji w 1198 roku Adolf początkowo był stronnikiem Filipa szwabskiego jednak w 1204 roku przeszedł na stronę welfickiego Ottona IV.