W 1942 roku za jego ujęcie wyznaczono 200 tysięcy złotych nagrody.
Od września 1943 do lata 1944 roku pełnił funkcję szefa kontrwywiadu Komendy Powiatowej NOW w Bochni. Zorganizował działającą na terenie powiatu bocheńskiego grupę dywersyjno-sabotażową. Po aresztowaniach członków Narodowej Organizacji Wojskowej i Armii Krajowej w drugiej połowie 1943 roku prowadził na swoim terenie dochodzenie, ujawniając konfidentów: Tadeusza Migasa, na którym wykonano wyrok śmierci, oraz jego siostrę Adelę Migas. Po scaleniu NOW z AK współorganizował stały oddział partyzancki w rejonie Bochni. Po wkroczeniu do Małopolski Armii Czerwonej utworzył i do czerwca 1945 roku dowodził oddziałem Narodowego Zjednoczenia Wojskowego o nazwie Armia Narodowa „Pogrom”. Poszukiwany przez NKWD i UB, wyjechał najpierw na Mazury, a w połowie 1946 roku przedostał się do Niemiec.