Władza rzeczywista znajdowała się w rękach przedstawicieli arystokracji plemiennej i to głównie oni, gdy niespokojne czasy tego wymagały, wybierali ze swego grona „sędziego”. Główną funkcją tego urzędu była funkcja militarna, dowodzenie w walce i koordynowanie działalności plemiennej w okresie przed i po bezpośredniej walce. Nie była to władza despotyczna, gdyż praktyka pokazywała, że zarówno Atanaryk, jak i jego konkurent Fritigern nie mieli zawsze pełnego posłuchuO „sędziach” u Terwingów czytaj też: Henry Bradley, The Judges of the Visgoths, [w:] The Goths. ..
Życiorys Po bitwie w 332 r. pomiędzy Terwingami a Cesarstwem (w której poległ naczelnik gocki Widigoia), pomiędzy cesarzem Konstantynem a „królami” gockimi Ariarykiem i Aorykiem doszło do zawarcia traktatu pokojowego przewidującego wznowienie rocznego trybutu ze strony Rzymian w zamian za zobowiązanie się Terwingów, którzy otrzymali status foederati, do corocznego wystawiania kontyngentu zbrojnego. Pokój trwał do 364 r., kiedy zaczęły występować napady zbrojne ze strony Gotów na terytorium rzymskie. W 367 r. doszło do walnej wojny pomiędzy siłami cesarza Walensa, a Atanarykiem, wojna toczyła się 3 lata i została zakończona rokowaniami pomiędzy obu wymienionymi przywódcami, którzy spotkali się na neutralnym gruncie, na statku zakotwiczonym na samym środku Dunaju.