Budowa Nabój zbudowany z łuski i granatu odłamkowego. Ładunkiem miotającym jest proch nitroglicerynowy inicjowany przez spłonkę. Pocisk – granat o działaniu odłamkowym elaborowany jest heksogenem flegmatyzowanym woskiem. Masa materiału wybuchowego to 36 g w WOG-17, 34 g w WOG-17M i 40 g w WOG-30. Wewnątrz granat posiada wkładkę odłamkową z naciętej taśmy odłamkowej, a pomiędzy materiałem wybuchowym a wkładką odłamkową jest przekładka z dziurkowanej tektury, która ma ułatwić fragmentację taśmy. Zasięg pokrycia odłamkami to około 70 m². Zapalnik uderzeniowy uzbraja się po przebyciu przez pocisk 10–55 metrów i wyposażony jest w autodestruktor niszczący go po około 25 s. Zasięg maksymalny granatów WOG-17M to 1700 mNEW DEVELOPMENTS IN GRENADE AMMUNITION (ang.), bardziej aerodynamicznych WOG-30 to 1800 m, a zasięg nowszych GPD-30 to 2100 m. Modyfikacje granatów zwiększyły też pole rażenia odłamków w WOG-30 do 110 m² a w GPD-30 do 130 m².
Broń na nabój 30 × 29 mm B Naboje 30 × 29 mm B są używane w automatycznych granatnikach: radzieckich AGS-17 i AGS-30 i w granatnikach ręcznych: czeskim RAG-30 i rosyjskim TCB-0249 Arbalet „Kusza”.
Przypisy
Bibliografia Zbigniew Gwóźdź, „Piguły” do granatników, Komandos 4/97.
Kategoria:Amunicja strzelecka