Działalność zgromadzenia ukierunkowana była na pracę charytatywno-wychowawczą. Siostry ze zgromadzenia opiekowały się głównie zagrożoną młodzieżą żeńską przybywającą ze wsi do wielkich miast w poszukiwaniu pracy. W odpowiedzi na ówczesne potrzeby społeczne w zgromadzeniu otwierane były tak zwane Zakłady lub Instytuty Marii, w których dziewczęta były bezpłatnie przygotowywane do zawodu służącej. Założycielka zgromadzenia swą wielką gorliwością apostolską otaczała również sieroty i ubogich.
Szczególne miejsce w pracy zgromadzenia miało również nauczanie i wychowywanie dzieci i młodzieży na poziomie elementarnym i średnim. Ten ważny kierunek działalności zgromadzenia (będący również kierunkiem życia Matki Franciszki) wyrażony był w haśle: „Wszystko dla Boga, dla biednych, dla naszego Zgromadzenia”.
Działalność zgromadzenia do śmierci Matki Franciszki obejmowała w zasadzie teren ówczesnych Austro-Węgier. Domy Zgromadzenia powstawały na terenach współczesnych Węgier, Austrii, Czech, Słowacji, Bośni oraz Polski. Dopiero od roku 1913 zaczęły powstawać placówki w Stanach Zjednoczonych i w Anglii, a w 1920 roku utworzono pierwszy dom w Brazylii. W 1919 roku doszło do pierwszego podziału zgromadzenia na prowincje.