Termin kalibrator napięcia wprowadzony został do oficjalnej krajowej terminologii na przełomie lat 1970/80 zarządzeniami Prezesa PKNMiJ, oddzielnie dla kalibratorów napięcia stałego i kalibratorów napięcia przemiennego. W zamieszczonych tam definicjach, kalibratory napięcia są to elektroniczne sterowane źródła napięcia stałego lub przemiennego, umożliwiające otrzymywanie żądanej wartości napięcia z określoną dokładnością bez konieczności mierzenia i ręcznego korygowania nastawień.
Powyższa, "informacyjna" definicja kalibratora jest aktualna do dziś i może być rozszerzona dla kalibratorów takich wielkości elektrycznych, jak: prąd stały i prąd przemienny, częstotliwość, faza fali, moc, energia, a nawet rezystancja, pojemność i indukcyjność.
W 1996 r. zarządzeniem Prezesa GUM wprowadzono terminy kalibratorów napięcia, prądu, mocy i rezystancji, umożliwiających otrzymywanie żądanej wartości wielkości wyjściowej wskazywanej w postaci cyfrowej, bez konieczności jej pomiaru i korygowania. Najprostszy schemat funkcjonalny kalibratora wielkości wyjściowej, wskazywanej w postaci cyfrowej może być przedstawiony w postaci przetwornika cyfrowo-analogowego C/A, w którym cyfrowa wielkość wejściowa X jest przetwarzana na analogową wielkość wyjściową Y.