Liga Państwowości Polskiej – polska partia polityczna działająca na terenie Królestwa Polskiego w latach 1915–1918
Formalnie powstała w marcu 1915, chociaż początki jej działania sięgają przełomu 1914/1915. Od maja do sierpnia 1915 r. na terenie okupacji niemieckiej i austro-węgierskiej razem ze Związkiem Patriotów tworzyła Związek Państwowości Polskiej, następnie działała samodzielnie pod starą nazwąJerzy Z. Pająk, O rząd i armię. Centralny Komitet Narodowy (1915-1917), Kielce 2003, s. 39. Od 1 listopada 1915 stała się organizacją o charakterze bloku politycznego a w jej skład weszły Stronnictwo Radykalno-Narodowe i Polskie Zjednoczenie Narodowe (środowisko „Secesji”). Po odejściu SN-R w marcu 1916 Liga stała się jednolitą partią polityczną. Członkowie LPP wywodzili się ze środowisk inteligencji miejskiej z Warszawy, Łodzi, Lublina, Kielc, Radomia, Kalisza i CzęstochowyJerzy Holzer, Jan Molenda, Polska w pierwszej wojnie światowej, Warszawa 1967, s. 362.