thumb|400px|Fazy rzutu piłką thumb|right|150px|Pozycja miotacza. Miotacz (ang. pitcher) – w baseballu, zawodnik rzucający piłką w stronę przeciwnika w fazie obrony. Umiejętności miotacza często decydują o zwycięstwie drużyny. Błędy przez niego popełniane zwykle kończą się zdobyciem punktów przez drużynę przeciwną.
Miotacz jest zawodnikiem wyspecjalizowanym i raczej nie występuje jako pałkarz w czasie gdy jego drużyna gra w ataku, chyba że ligowe przepisy stanowią inaczej.
Wyjątkowym wyczynem miotacza jest tzw. perfect game.
Zadanie miotacza Miotacz zajmuje pozycję w centralnym punkcie bazowego kwadratu w odległości 60 stóp od łapacza, do którego kierowane są jego rzuty. Każdy z miotaczy ma swoją własną technikę rzutu, lecz można wyróżnić w nich pewne zasadnicze wspólne cechy. W pierwszym momencie miotacz trzyma piłkę w dłoni za plecami. Przebierając palcami stara się uchwycić piłkę tak, by najskuteczniej ją uwolnić w końcowej fazie rzutu. Następnie lekko przysiadając na jednej nodze wykonuje półobrót, jednocześnie wykonując wypad ciałem z jednoczesnym potężnym wymachem ręki, w której trzyma piłkę. W końcowej fazie zamachu uwalnia piłkę, która szybuje w kierunku łapacza. Wyrzut kończy się przysiadem, w którym hamowana jest energia kinetyczna ciała.