Powiat tykociński – od 1513 do 1795 powiat w województwie podlaskim, ziemi bielskiej, następnie od 1807 do 1815 w departamencie łomżyńskim Księstwa Warszawskiego, od 1816 w województwie augustowskim, obwodzie łomżyńskim. Od 1837 do 1867 funkcjonował w granicach powiatu łomżyńskiego guberni augustowskiej jako okrąg tykociński. Siedzibą powiatu niezmiennie było miasto Tykocin.
Historia powiatu thumb|240px|Fragment powiatu tykocińskiego z 1826 thumb|200px|Stefan Czarniecki, starosta tykociński od 1659 do 1665 Województwo podlaskie dzieliło się na ziemie drohiczyńską, mielnicką i bielską. W skład ostatniej wchodziły powiaty brański, tykociński i suraskiL. Tatomir, Geografia ogólna i statystyka ziem dawnej Polski, Kraków 1868 r. s. 160 - dostępna na stronie: Google books (2012-10-18)..
W latach 1795–1807 powiat tykociński przestał istnieć, a jego obszar wszedł w skład nowego powiatu suraskiego z siedzibą landrata w Brańsku. Powiat suraski wchodził z kolei w skład departamentu białostockiego pruskiej prowincji Prusy NowowschodnieA. Cz. Dobroński, Od rozbiorów do końca lat dwudziestych XIX w. Rozdział XI z Historia Województwa Podlaskiego. Instytut Wydawniczy Kreator, Białystok 2010 r. s.