Osadzony w Oflagu XVIII B Wolfsberg, wiosną 1940 roku podejmując z kilkoma towarzyszami próbę wykonania podkopu wiodącego poza druty ogrodzenia. Po jego wykryciu został karnie przeniesiony do Oflagu VII B w twierdzy Silberberg. Więziony w forcie Hohenstein, wraz z dziewięcioma innymi oficerami (w tym Jędrzejem Giertychem) wziął udział w brawurowej próbie ucieczki. W pierwszych dniach maja 1940 roku wydostali się z twierdzy, spuszczając po linie z niestrzeżonego okna, później małymi grupkami próbowali przedostać się na Węgry. Grupa Giertycha i Niczki została schwytana po kilku dniach niedaleko granicy czesko-węgierskiej. Przeniesiony karnie do Oflagu IV C Colditz, a następnie II C Woldenberg, został uwolniony w lutym 1945 roku.

Po powrocie do kraju został ponownie oficerem floty handlowej. Dowodził między innymi statkami „Kraków”, „Morska Wola”, „Borysław” i „Generał Bem”. Był również wykładowcą w Państwowej Szkole Morskiej w Szczecinie. Odsunięty od pływania w okresie stalinowskim, powrócił na morze po 1956 roku. Był dowódcą „Bytomia” (przemianowany „Borysław”), „Marcelego Nowotki”, którego poprowadził w pierwszym rejsie do Japonii, następnie statków „Pokój” i „Adolf Warski”. Mianowany dowódcą MS „Bydgoszcz” w jego dziewiczym rejsie, zmarł na pokładzie 9 stycznia 1961 roku, dwie godziny po opuszczeniu portu.