Prawdopodobnie powodem, przez który nie doszło do tego, był fakt, że RUP i USDRD opowiadały się za niezależnym państwem ukraińskim.

Ponieważ rząd Ukrainy emigrował w czasie wojny ukraińsko-radzieckiej (1917–1921), a działalność USDRD została zakazana w sowieckiej Ukrainie, utworzono sekcję „Delegacji Zagranicznej”. Działała ona przede wszystkim w Pradze pod przewodnictwem Isaaka Mazepy. Poza Czechosłowacją posiadała członków również w Polsce, Niemczech i Francji.

Choć USDRD nie wchodziła w skład Rządu Ukraińskiej Republiki Ludowej na emigracji, pozostała wobec niego lojalna, a jej premierem do 1947 był były członek USDRP Andrij Liwycki. Po II wojnie światowej byli członkowie USDRP pomogli założyć emigracyjną Ukraińską Radę Narodową w 1947, a w 1950 połączyli się z innymi partiami w Ukraińską Partię Socjalistyczną.

Partia w latach 1923-1940 była członkiem Socjalistycznej Międzynarodówki Robotniczej.

Organami prasowymi USDRD były: „Вільна Україна” (1921), „Соціалістична Думка” (1921-1923) і „Соціаліст-Демократ” (1925-1929).