Urzecze (gw. mazowiecka: Łurzyce, Urzyce) – podwarszawski mikroregion etnograficzny, rozciągający się po obydwu brzegach Wisły, pomiędzy dawnymi ujściami Pilicy i Wilgi a mokotowskimi Siekierkami i prawobrzeżną Saską Kępą. Zamieszkany jest przez grupę etnograficzną Urzeczan, tradycyjnie odróżniającą się od okolicznych Mazurów odmienną kulturą i tożsamością. Jej odrębna kultura nadal jest kultywowana w niektórych środowiskach regionu, m.in. przez regionalne zespoły ludowe.
Położenie Mikroregion leży w północnej części Doliny Środkowej Wisły, stanowiącej południowo-centralny fragment Niziny Środkowomazowieckiej. W całości znajduje się w województwie mazowieckim, w nadwiślańskich częściach powiatów: otwockiego, garwolińskiego, piaseczyńskiego oraz miasta stołecznego Warszawy, w dzielnicach Mokotów, Wilanów, Praga-Południe i Wawer. Od zachodu mazowieckie Urzecze ograniczone jest wysoką skarpą warszawską, natomiast od wschodu – wydmowym tarasem nadzalewowym, dawną skarpą wiślaną i rozległymi starorzeczami.
Ziemie na zachód od Urzecza zamieszkane są przez ludność mazowiecką, w odróżnieniu od Urzeczan zaliczającą siebie do Mazurów.