DMR (ang. Digital Mobile Radio) – otwarty standard cyfrowej łączności radiowej opracowany przez Europejski Instytut Norm Telekomunikacyjnych (ETSI) i zatwierdzony w 2005 roku. Specyfikacja standardu DMR jest zawarta w serii dokumentów ETSI TS 102 361 (cz. 1-4).
Zasada działania DMR wykorzystuje wielodostęp z podziałem czasowym TDMA (Time Division Multiple Access), który pozwala udostępnić w jednym kanale radiowym o szerokości 12,5 kHz 2 niezależne szczeliny czasowe umożliwiające korzystanie z 2 niezależnych kanałów komunikacyjnych. Pozwala to prowadzić 2 niezależne rozmowy telekomunikacyjne, bądź przesyłać w tym samym czasie dane.
Charakterystyka systemu działającego w standardzie DMR Szerokość kanału radiowego – 12,5 kHz. Wielodostęp z podziałem w dziedzinie czasu (TDMA) – w jednym kanale radiowym o szerokości 12,5 kHz mieszczą się dwa kanały wirtualne, w których może być niezależnie od siebie prowadzona łączność głosowa lub transmisja danych. Tym samym osiąga się lepsze wykorzystanie widma radiowego (efektywność widmową).